Σάββατο 26 Φεβρουαρίου 2011

Μια φορά κι έναν καιρό...


Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια χώρα μακρινή, εκεί που η μαγεία είναι κάτι παραπάνω από ένα συναίσθημα, ζούσε ένα κοριτσάκι μικρό κι ονειροπαρμένο.
Της άρεσε να διαβάζει ατέλειωτες ώρες ιστορίες αγάπης, για δράκους, νεράιδες, ξωτικά, γοργόνες, πρίγκιπες και πριγκίπισσες και έτσι περνούσε την ώρα της.
Κάθε φορά φανταζότανε τον εαυτό της στον πρωταγωνιστικό ρόλο και σκεφτόταν τη δική της μαγική εκδοχή για το τέλος της ιστορίας που διάβαζε!!!
Η αγάπη που κυριαρχούσε μέσα της για όλους και για όλα την έκανε να γράψει τις δικές της ιστορίες και μέσα από αυτές εξέφραζε τα συναισθήματά της.
Της ήτανε πιο εύκολο να στείλει το μήνυμα της σε κάποιον μέσα από μία ιστορία χωρίς να σκεφτεί ούτε μία περίπτωση να πληγώσει κάποιον μέσα από αυτές.
Η μικρή μας φίλη πληγώθηκε πολλές φορές ολοκληρώνοντας κάθε ιστορία της γιατί όταν έπρεπε να κλείσει μια ιστορία άφηνε ένα δικό της κομμάτι πίσω.
Δύσκολο για αυτήν αλλά κάθε φορά έβγαινε δυνατότερη και ισχυρότερη από κάθε τέλος.
Την είδα να μάχεται με δράκους, μάγους, μάγισσες και με οποιοδήποτε παραμυθένιο πρόσωπο εμφανίστηκε μπροστά της!!!
Η δύναμη από τα παραμύθια της ήταν αυτό που την έκανε πιο ζωντανή, πιο ευτυχισμένη, πιο μαγική, πιο παραμυθένια, πιο... Νεράιδα!!!

Αφιερωμένο σ' αυτούς που διαβάζοντας τις σημειώσεις μου, πίστεψαν σε εμένα και με παρότρυναν να ξεκινήσω να γράφω!!! Σας ευχαριστώ όλους από καρδιάς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου