Πάνω στα σύννεφα...

Είναι όμορφος ο ουρανός όταν σκοτεινιάζει.

Τα χρώματα που κυκλοφορούν πάνω του εκείνη την ώρα είτε μετά από μία ηλιόλουστη μέρα, είτε μετά από μία συννεφιασμένη, είναι τόσο γοητευτικά που πάντα τη μαγεύουν.

Κάθισε πάνω στην αγαπημένη της τουλίπα και ευχήθηκε να μπορούσε να μεταφερθεί ψηλά στον ουρανό, εκεί που οι νεράιδες του ουρανού περνούν τους κουβάδες με τα μενεξεδί χρώματα κι αφήνουν τα σύννεφα να τα μπερδέψουν όλα μαζί χορεύοντας.

Ένοιωσε ξαφνικά τη μοναξιά της να την πνίγει και επέλεξε να κουνήσει τα φτερά της και να πάει στο νεραϊδοχώρι της να χαζολογήσει λίγο με τους φίλους της!!!

Στο νεραϊδοχώρι είχανε γιορτή. Βασικά κάθε βράδυ έχουνε γιορτή κι αυτό είναι που τους κάνει ευτυχισμένους έπειτα από μία κουραστική μέρα...

"Καλησπέρα" την πλησίασε ένας γοητευτικός νεράιδος και της έδωσε μία κούπα με ζεστό νέκταρ και νεραϊδόσκονη.

"Καλησπέρα, ευχαριστώ" του είπε αυτή με το πιο όμορφο χαμόγελό της.

Τον είχε ξαναδεί αυτό τον τύπο αλλά ποτέ δεν έτυχε να μιλήσουν, βλέπετε στο νεραϊδοχώρι είναι τόσοι πολλοί οι νεράιδοι και οι νεράιδες και συνήθως κυκλοφορούν ανά ομάδες ανάλογα με την ειδικότητά τους οπότε δεν έτυχε να μιλήσουν ξανά.

"Σε βλέπω λίγο κουρασμένη μικρούλα ή είναι η ιδέα μου;" της είπε για να της πιάσει την κουβέντα.

"Κουρασμένη; τι θα πει αυτή η λέξη;" του είπε κοροϊδευτικά.

"Δώσε μου μισό λεπτάκι να πω στην παρέα μου ότι θα απουσιάσω για λίγο κι επιστρέφω σε ένα λεπτό. Μην πας πουθενά!"

"Οκέι." του είπε και του έριξε ένα από τα πιο ναζιάρικα βλέμματά της.

Οι φίλες της ήταν απασχολημένες οπότε δεν είχε να κάνει κάτι καλύτερο από το να περάσει την ώρα της με έναν συμπαθητικό νεράιδο.

"Ήρθα κούκλα. Έπρεπε να ενημερώσω για να μη μου τη λένε μετά"

"Καλά έκανες βρε, ξέρω πως είναι, μην αγχώνεσαι".

Κι από εκεί και πέρα άρχισαν τα γελάκια και τα πειράγματα και το ένα έφερε το άλλο και βρέθηκαν αγκαλιά πάνω σε ένα σύννεφο.

Το φεγγάρι έλουζε τα χρυσαφένια της μαλλιά κι αυτή απολάμβανε το ζεστό νέκταρ μέσα από την κούπα της.

"Δε ξέρω πως προέκυψε αυτό", της είπε.

Αυτή απλά χαμογέλασε κι έσκυψε το κεφάλι.

"Έλα άσε τις ντροπές, είμαστε πλέον μόνοι μας, δε μας βλέπει κανείς"

Η μικρή χαμογέλασε πέρασε τα χέρια της γύρω από το λαιμό του και ακούμπησε τα χείλη της πάνω στα δικά του.

Αυτός την πήρε στην αγκαλιά του κι απλά την κράτησε.

"Μη βιάζεσαι" της είπε πολύ τρυφερά. "Γνωριζόμαστε μόλις κάποιες ώρες κι θα διαθέσω αρκετές ακόμη για να σε γνωρίσω".

Η μικρή μας φίλη ακούμπησε στον ώμο του κι απλά χάζευε τα χρώματα στον ουρανό.

"Νοιώθω πολύ όμορφα από την πρώτη στιγμή που μου έφερες αυτό το υπέροχο ρόφημα και σε κοίταξα στα μάτια. Έχω αρκετό χρόνο για να σε γνωρίσω κι εγώ καλύτερα, ποτέ δε ξέρεις.", χαμογέλασε.

Η γνωριμία τους μόλις άρχισε και το φεγγάρι χαμογέλασε στη θέα των δύο αγκαλιασμένων νεράιδων πάνω στο φίλο του, το σύννεφο.

Ήρθε η ώρα το φεγγάρι να δώσει τη θέση του στον ήλιο κι ο ήλιος τους βρήκε εκεί αγκαλιασμένους.

Βλέποντας αυτή την εικόνα έστειλε μήνυμα με τις ακτίνες του να ξυπνήσουν.

"Καλημέρα" της χαμογέλασε.

"Καλημέρα" του χαμογέλασε κι αυτή και σηκώθηκε να φύγει χωρίς καμία κουβέντα.

"Ει, που πας;" της φώναξε...

"Βιάζομαι, πρέπει να φύγω", είπε και κούνησε γρήγορα τα φτερά της.
"Να σε περιμένω το βράδυ στη γιορτή;", τη ρώτησε.

"Μόλις δεις της νεράιδες του ουρανού να αλλάζουν χρώμα έλα πάλι στο σύννεφο. Θα σε περιμένω εδώ. Α! και μη ξεχάσεις πάρε ένα μπουκάλι νέκταρ, είναι εκπληκτικό", του έκλεισε το μάτι κι έφυγε όσο πιο γρήγορα μπορούσε για το ποτάμι εκεί που θα περνούσε τη μέρα της δουλεύοντας σήμερα.
"Πέρασα τόσο όμορφα, τόσο μαγικά, τόσο υπέροχα και είναι μόνο η αρχή. Θα σε δω το βράδυ, κι αυτό το βράδυ θα είναι δικό μας..." σκέφτηκε κι ονειροπόλησε ακουμπώντας πάνω σε ένα νούφαρο...