Τι είναι οι τηγανητές πατάτες???

Μετά από πολύ καιρό κάποιοι άνθρωποι βρίσκονται σε διαφορετικές κατευθύνσεις κι εκεί είναι που τους χάνεις.
Όσο και να θέλεις να τους προστατέψεις και να τους προφυλάξεις από οτιδήποτε κακό που εντοπίζεις ότι θα τους συμβεί, δε σε αφήνουν να μπεις μέσα στον κόσμο τους και να τους πεις για τα διδάγματα που έμαθες από τη ζωή κι αυτοί συνεχίζουν αμέριμνοι να πατούν σε ακαθαρσίες και να τρώνε ότι τους πλασάρουν για γλυκό.
Έτσι και στη δική μου ανθρώπινη ύπαρξη που με βάλανε να προστατεύω.
Η Δανάη ήταν κάποτε μικρό κορίτσι που πίστευε στα παραμύθια. Καθώς μεγάλωνε σε ένα περίεργο οικογενειακό περιβάλλον δεν έμαθε πολλά από καταχρήσεις και κακές συνήθειες.
Ήταν μια μικρή πριγκίπισσα που ζούσε στο δικό της βασίλειο.
Συνήθως εμείς οι νεράιδες δεν κάνει να εμφανιστούμε στον άνθρωπο που προσέχουμε και περνάμε ατέλειωτες ώρες παίζοντας με τον φύλακα άγγελο του γήινου πλάσματος...
Μη με ρωτήσετε πως τα καταφέρνουμε να συνενοούμαστε, όταν υπάρχει καλή θέληση όλα μπορούν να συμβούν και φυσικά με πολύ πολύ φαντασία!!!
Η μικρή μου ύπαρξη άρχισε να μεγαλώνει κι όσο μεγάλωνε τα πράγματα γινόντουσαν ολοένα και πιο δύσκολα...
Ξέρετε τα παιδιά στις μέρες μας μεγαλώνουν πολύ πριν την ώρα τους κι αυτό είναι που μας φέρνει σε δύσκολη θέση πάρα πολλές φορές.
Καθώς η Δανάη μπήκε στην εφηβεία τα πράγματα εκεί γίνανε κουβάρι.
Έμαθε βλέπετε από νωρίς τι έχει μέσα στο βρακί της κι αυτό την έκανε να διώχνει καθημερινά το φύλακα άγγελό της και για όλα έπρεπε εγώ να είμαι μόνη μου δίπλα της.
Οι άγγελοι είναι ευαίσθητα πλάσματα και δεν αντέχουν να βλέπουν τον προστατευόμενο τους να παραστρατεί από τις επιθυμίες του Δημιουργού κι έτσι εύκολα κλείνουν τα μάτια τους ή και φεύγουν. Δε θυμώνουν όμως και επιστρέφουν πολύ γρήγορα αφού τελειώσει η σκηνή του "εγκλήματος".
Όχι, για μένα τα πράγματα δεν είναι έτσι.
Συνήθως οι νεράιδες είμαστε από τη φύση μας πιο ανεχτικές και πιο συγκαταβατικές με τις αδυναμίες των γήινων, άλλωστε κι εμείς δε φημιζόμαστε για την ηθική μας ιδιαίτερα οπότε δε με πολύ απασχόλησε αυτό το θέμα της ηθικής της Δανάης.
Εγώ συνήθως είμαι αυτή που θα την παρηγορήσω, θα της μιλήσω γλυκά μέσα στο μυαλό της και θα την κάνω να αισθάνεται όμορφα με όλους τους τρόπους. Αυτή είναι η δουλειά μου άλλωστε!!!
Περνώντας τα χρόνια όμως, κάπου χάσαμε τη μπάλα μια μέρα.
Η Δανάη μεγάλωσε πολύ και η ζωή της ήταν πολύ ατίθαση...
Έμενα συνεχώς δίπλα της και της φρόντιζα ενίοτε τις πληγές γιατί ήταν και ευαίσθητη, Τρρρρρρομάρα της!
Πάντως πρέπει να το ομολογήσω, έγινε περίεργος άνθρωπος όταν ενηλικιώθηκε με πολύ υγιεινή διατροφή αλλά με πολύ ανθυγιεινή ζωή!!!
Κι εκεί ήταν που γέλασα περισσότερο στη ζωή μου με τη Δανάη!!!
Μια μέρα καθώς συζητούσαν με μια φίλη της για τις τόσο διαφορετικές διατροφικές συνήθειές τους είπε η φίλη της πως οι τηγανητές πατάτες είναι πολύ πιο νόστιμες από τις βραστές.
Η Δανάη όμως δεν είχε γευτεί ποτέ στη ζωή της τη μυρωδιά από το καμένο λάδι που μύριζε, κατά κύριο λόγο, στο δρόμο.
Ναι, ναι πρέπει να το ομολογήσω, αν και νεράιδα μου αρέσει πολύ η μυρωδιά και από το καμένο λάδι αλλά και από το καμένο βούτυρο, με "φτιάχνει" κάπως... Βέβαια ξέρω από αυτά που έχω διαβάσει πως για τον άνθρωπο αυτά τα καμμένα έλαια δεν είναι και η καλύτερη διατροφική συνήθεια και τους κάνουν κακό. Πφφφ, πάλι ξέφυγα να με συγχωράτε!!!Που είχαμε μείνει???
Α, ναι στο ότι η Δανάη δεν γεύτηκε πότε στη ζωή της τηγανητές πατάτες...
"Μα καλά, είναι δυνατόν να μην έχεις φάει ποτέ τηγανητές πατάτες?" τη ρώτησε χαχανίζοντας η φίλη της...
Η δικιά μου όμως δεν πτοήθηκε και της απάντησε με την φοβερή ερώτηση "Γιατί εσύ έχεις πάει ποτέ με μικρότερό σου???"

Καταλαβαίνετε πως όχι απλά γέλασα με αυτόν τον περίεργο συνειρμό της μικρής αλλά έβγαλα και το απόλυτο συμπέρασμα πως: "Αν δεν έχεις πάει ποτέ με μικρότερό σου, είναι σαν να μην έχεις φάει ποτέ στη ζωή σου τηγανητές πατάτες".

Αφιερωμένο σε όλες τις φίλες μου που οι τηγανητές πατάτες είναι κάτι παραπάνω από μία απλή διατροφική συνήθεια...

Αυτές ξέρουν ;)