Θα γυρίσει ο τροχός...

Οι νεράιδες δύσκολα κρατάμε κακίες, αλλά πολύ εύκολα "χαιρόμαστε" όταν επιβεβαιώνουμε τα λάθη των άλλων. Τα δικά μας δύσκολα τα ανακαλύπτουμε αλλά αν αποφασίσεις να μας κάνεις κακό θα σου γαμήσουμε την ψυχολογία μέχρι το τέλος!!!
Δε θα έλεγα ότι είμαστε εκδικητικές απλά λίγο χαιρέκακες, αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτό τον όρο!!!
Έτσι και στη σημερινή μας ιστορία, σύμφωνα με αυτά που συζητούσαμε χθες με μια νεραϊδογοργόνα στο ποτάμι.
Η φίλη μου η Μάγια, η νεραϊδογοργόνα, μου μίλησε για ένα περιστατικό ενός θνητού ανθρώπου που πνιγόταν κάπου στον ωκεανό, κοντά στα βράχια.
"Ήταν πολύ όμορφος, Waterfairy μου" μου ξεστόμισε...
Κι είναι γνωστό πως όταν μια νεραϊδογοργόνα βρίσκει κάποιον θνητό όμορφο, κάπου την έχει δαγκώσει την ουρά της.
Δεν ήθελε να μου πει πολλά για τη διάσωση αλλά μου είπε πολλά περισσότερα για την μετέπειτα σχέση τους.
Περνούσαν καλά, την φρόντιζε, της έλεγε όμορφα παραμύθια για νεράιδες και θνητούς, την λάτρεψε σαν θεά του και την έκανε να νοιώσει μοναδική στη ζωή του!
Η νεραϊδογοργόνα δεν ήθελε και πολύ για να την πατήσει. Μόνη τριάντα χρόνια μέσα στον ωκεανό χωρίς κάποιο στοιχείο της φύσης να την κάνει να νοιώθει μοναδική, απλά του παραδόθηκε χωρίς ενδοιασμούς...
Τον λάτρεψε πιο πάνω κι από θεό, ίσως και πιο πάνω από τη μητέρα Φύση που όταν ξεφεύγουμε φροντίζει να μας εκδικηθεί για να μην το ξανακάνουμε το λάθος!!!
Την αγαπάμε τη "Μανούλα" μας, αλλά έχουμε και τις αδυναμίες μας στο ωραίο, το μαγικό, το λαμπερό κι εκεί είναι που χάνουμε την ουσία της σχέσης μας μαζί Της!!!
Η Μάγια μου μιλούσε και τα καυτά χρυσαφένια δάκρυα της έπεφταν μέσα στο ποτάμι και γίνονταν γυρίνοι που τρέχανε σαν παλαβοί για την επιβίωση τους, αυτή με μία κίνηση της τους έπιανε όλους μαζί και μου τους έδινε να τους φροντίσω!!!
Όπως καταλαβαίνετε μου έδινε τα δάκρυα της να τα φροντίσω, να τα αγαπήσω ούτως ώστε να με νοιώσει μέτοχο στον πόνο της!!!
Ήταν πληγωμένη, δεν ήθελα να την κουράσω με ερωτήσεις αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω τίποτα μέσα από τα μπερδεμένα λόγια της!
Έπιασα λίγο το νόημα που ήταν πως ο θνητός την παράτησε αφού έγινε καλά κι έφυγε στη στεριά με μια θνητή, παλιά του γνώριμη!!!
Δε του είπε τίποτα, παρά μόνο πως θέλει να είναι ευτυχισμένος κι ας είναι μακριά της!!!
Όντως η Μάγια είναι ένα καταπληκτικό πλάσμα με όμορφα συναισθήματα, αυτό το κράμα νεράιδας και γοργόνας την κάνουν πιο ευάλωτη, πιο καταθλιπτική και καθόλου εκδικητική...
Συνήθως οι γοργόνες εκδικούνται κι εμείς οι νεράιδες όπως είπα και στην εισαγωγή απλά χαιρόμαστε όταν κάποιος επιβεβαιώνει το λάθος του...
Η Μάγια δεν είναι ούτε νεράιδα, ούτε γοργόνα είναι και τα δύο κι αυτό την κάνει να μπερδεύετε πιο πολύ στις αποφάσεις της!!!
Πήρα που λέτε τα φτερά μου κι η Μάγια την ουρίτσα της και πήγαμε μια βόλτα στον ωκεανό κοντά στη στεριά, στο σημείο όπου είχε εξαφανιστεί ο θνητός της φίλος.
Ω! τι έκπληξη! ήταν κι αυτός εκεί, γονατισμένος εκεί που έσκαγε το κύμα και θρηνούσε για την χαμένη του αγάπη.
Η Μάγια με σταμάτησε και μου είπε να γίνω αόρατη και να πλησιάσω να ακούσω μέσα από τα αναφιλητά του για ποιο πράγμα θρηνούσε. Έτσι κι έγινε, πλησίασα κοντά του προσπάθησα να μπω στα κύματα των σκέψεων του αλλά ήταν πάρα πολύ μπερδεμένα και το μόνο που κατάφερα να ακούσω ήταν ένα μεγάλο ΓΙΑΤΙ με πολλά πολλά ερωτηματικά...
"Γιατί κλάνει το γατί" σκέφτηκα από μέσα μου και με έπιασε μια χαρούμενη διάθεση...
Ο θνητός την είχε πατήσει και η θνητή του για άλλη μια φορά τον εγκατέλειψε!!! "Τι κρίμα!!!" σκέφτηκα όλο ειρωνεία...
Ναι, ναι μπορείτε να πείτε ότι είμαι και κακία αλλά "Καλά να πάθει, ας πρόσεχε!!!"
Γύρισα γρήγορα στη Μαγιά και της είπα τι συνέβει, φυσικά και η φίλη μου τον λυπήθηκε γιατί όπως είπαμε είναι ένα κράμα νεράιδας και γοργόνας και δεν έχει τις δικές μας αντιδράσεις!!!
Ήθελε να πάει εκεί, να του σκουπίσει τα δάκρυα, να τον κάνει να νοιώσει και πάλι ευτυχισμένος, τον λυπήθηκε με όλη τη δύναμη της αγάπης της!!!
Την σταμάτησα, της υπενθύμισα πως και πάλι αφού τον γιάτρευε θα την εγκατέλειπε και της είπα να φύγουμε σιωπηλά όπως ήρθαμε...
Σε όλη τη διαδρομή καμιά δε μιλούσε μονό εγώ σκεφτόμουνα διαφορά αλλά δε τα ξεστόμιζα μη και μου πει κανένα χοντρό και αντιδράσει και γυρίσει πίσω σε αυτόν.
Στη σκέψη μου κυριαρχούσε ένα και μόνο πράγμα, πως έχουν δίκιο οι θνητοί που λένε: "Θα γυρίσει ο τροχός, θα μαμήσει κι ο φτωχός"...